“หลวงปู่มา ญาณวโร”พระเกจิที่ถูกตั้งให้เป็น”เทพเจ้าแห่งลุ่มแม่น้ำชี”
พระมงคลญาณเถร หรือ หลวงปู่มา ญาณวโร ประธานสงฆ์แห่ง วัดสันติวิเวก บ้านโนนคำ ต.เมืองไพร อ.เสลภูมิ จ.ร้อยเอ็ด ชื่อนี้อาจจะไม่เป็นที่รู้จักของคนภาคกลางเท่าใดนัก แต่ถ้าเป็นคนในภาคอีสาน
โดยเฉพาะใน จ.ร้อยเอ็ด ขอนแก่น นครพนม มหาสารคาม ต่างรู้จักกันดีว่า ท่านเป็นพระเกจิอาจารย์ฝ่ายวิปัสสนากัมมัฏฐานชื่อดังแห่งภาคอีสาน มักจะได้รับนิมนต์ให้ไปนั่งปรกปลุกเสกวัตถุมงคลบ่อยครั้ง ส่วนกรุงเทพฯ และจังหวัดในภาคกลางนั้น ท่านจะได้รับนิมนต์ให้มานั่งปรกเฉพาะพิธีมหาพุทธาภิเษกใหญ่ๆ ผู้คนต่างรู้จักดี ถึงกับมีการขนานนามท่านว่า “เทพเจ้าแห่งลุ่มน้ำชี”
สำหรับที่มาของฉายา “เทพเจ้าแห่งลุ่มน้ำชี” นั้น พระครูอุดมธรรมานุกูล เจ้าอาวาสวัดภูพานอุดมธรรม หนึ่งในพระลูกศิษย์ที่ใกล้ชิด บอกว่า หลวงปู่มา เป็นพระเถระผู้เปี่ยมล้นด้วยเมตตาธรรม เป็นที่เคารพนับถือของพุทธศาสนิกชนทั่วไป และทั่วทั้งภาคอีสาน เกียรติคุณของท่านเป็นที่ทราบโดยทั่วไป หน่วยงานราชการและประชาชนต่างหลั่งไหลเข้ามาขอให้ท่านช่วยเหลือเป็นจำนวนมาก ซึ่งท่านก็ได้บริจาคและให้ความช่วยเหลือด้วยดีมาโดยตลอด
ชื่อของหลวงปู่จึงปรากฏอยู่ตามสถานที่ราชการ เช่น โรงเรียน โรงพยาบาล และหน่วยงานต่างๆ มากมาย ทั้งนี้ โรงเรียนเสลภูมิพิทยาคม ได้รับความเมตตาจากท่าน ในการสร้าง “หอสมุดเฉลิมพระเกียรติกาญจนาภิเษก” เป็นจำนวนเงิน ๗.๕ ล้านบาท เพื่อให้ลูกหลานชาวเสลภูมิ ได้ศึกษาหาความรู้ ซึ่งชาวเสลภูมิพิทยาคมสำนึกในพระคุณของหลวงปู่อย่างที่สุด
นอกจากนี้แล้ว ชีวิตที่เต็มไปด้วยการอุทิศตนเพื่อประโยชน์สุข ยังนำความเจริญที่กลมกลืนกับหลักพุทธธรรมหยิบยื่นให้ชาวอีสาน จนทำให้ประชาชนดำรงชีพ ยืนหยัดอยู่ได้ด้วยลำแข้ง ประกอบสัมมาอาชีพบนความถูกต้องและชอบธรรม
ตลอดจนท่านยังเป็นพระนักทำงาน และทำจริง อะไรที่จะเป็นประโยชน์ก่อให้เกิดความเจริญก้าวหน้า ทั้งต่อมวลประชา และฝ่ายคณะสงฆ์ ท่านจะรีบเร่งทำอย่างรวดเร็ว โดยมิรั้งรอ ทุกขณะทุกลมหายใจของท่านเปี่ยมล้นไปด้วยความดีที่จีรัง และไม่มีอะไรมาจำกัดขอบเขตคุณความดีที่แผ่กระจายออกไป ประจักษ์แจ้งในหมู่คณะสงฆ์ คงอยู่ในใจชาวลุ่มน้ำชีมาเกือบศตวรรษ
สาเหตุที่ทำให้ต้องบวช หลวงปู่มา เล่าให้ฟังว่า เมื่อวัยเยาว์ อายุย่างเข้า ๘ ขวบ โยมมารดาเสียชีวิต ตามประเพณีแล้ว เมื่อบิดามารดา ญาติพี่น้อง หรือผู้มีพระคุณเสียชีวิต จะต้องมีการบวชหน้าศพ โดยลูกหรือหลานๆ ของผู้ที่เสียชีวิต แล้วนำศพไปเผา
ในงานศพของโยมมารดาของท่าน พวกญาติๆ จึงเลือกให้หลวงปู่บวชหน้าศพ เป็นสามเณร ณ วัดดอนประดิษฐาราม บ้านดอนน้อย ต.เมืองไพร อ.เสลภูมิ จ.ร้อยเอ็ด เมื่อวันที่ ๑๐ พฤษภาคม ๒๔๖๔ โดยมี พระอธิการสอน อุตฺตโม เป็นพระอุปัชฌาย์
พอตอนบ่าย พวกญาติๆ และชาวบ้าน ได้นำศพโยมมารดาไปสู่ป่าช้าดอนหมากเหลื่อม ทางทิศเหนือของหมู่บ้าน ห่างประมาณกิโลเมตรเศษ หลวงปู่ได้เดินนำหน้าศพโยมมารดา ตั้งแต่บ้านถึงป่าช้า
เมื่อทำพิธีเผาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็กลับบ้าน ตอนเย็นโยมบิดา พี่ชาย และพี่สาว มาหาที่วัด ถามว่า “จะสึกไหม”
ท่านบอกว่า “ยังไม่สึก เพราะก่อนตายแม่สั่งไว้ว่า ให้น้อยบวชให้แม่ น้อยจะอยู่ไปก่อน”
ท่านบอกว่า พอคิดจะสึก ก็ให้นึกถึงคำพูดของโยมมารดา เลยไม่สึก และอยู่มาจนทุกวันนี้
|
