หลวงพ่อเพ็ชร วัฑฒโณ (จบ) วัดศรีเวียง จ.สุราษฎร์ธานี
“เพชร” อีกหนึ่งเป็น “เพชร”แห่ง เมืองไชยา ผู้เป็นศิษย์ของ พระชยาภิวัฒน์ (หนู ติสฺโส) และ พระครูโสภณเจตสิการาม (คง) แห่งวัดโพธาราม พุมเรียง เป็น “เพชร” แห่งวัดศรีเวียง ตำบลเวียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ปูมหลังของพ่อท่านเพ็ชร เป็นชาวบ้านเหมือง ตำบลเวียง เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ.2420 ในวัยเด็กได้ศึกษาเล่าเรียนในสำนักของพระอาจารย์เจิง วัดพระบรมธาตุไชยา ซึ่งเป็นสำนักศึกษาที่เลื่องชื่อในยุคสมัยนั้น ทั้งด้านประวัติศาสตร์ พระพุทธศาสนา หนังสือไทย หนังสือขอม พุทธาคม และการแพทย์แผนโบราณ
ครั้นเมื่อศึกษาร่ำเรียนวิชาจนอ่านออกเขียน ได้จึงได้กลับมาช่วยทางบ้านทำนา จนเมื่ออายุครบอุปสมบทได้ทำการอุปสมบท ณ วัดพระบรมธาตุไชยา อำเภอไชยา โดยมี พระครู โสภณเจตสิการาม(คง) เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาว่า “วฑฺฒโน”
อยู่จำพรรษาที่วัดพระ บรมธาตุไชยา และศึกษาพระธรรมวินัยกับ พระอาจารย์เจิง เจ้าอาวาสวัดพระบรมธาตุไชยา แล้วยังได้ศึกษาวิชากับ พระชยาภิวัฒน์ เจ้าคณะเมืองไชยา ต่อมาได้ย้ายมาจำพรรษาที่ วัดศรีเวียง หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า “วัดหนองอูม” อันเป็นวัดใกล้บ้านเกิดของพ่อท่านเพ็ชร วฑฺฒโน
ที่วัดศรีเวียง พ่อท่านเพ็ชรซึ่งได้ร่ำเรียนวิชาทางแพทย์แผนโบราณมาจากสำนักวัดพระบรมธาตุ ไชยา ได้นำวิชามาสงเคราะห์ช่วยเหลือชาวบ้านที่เดือดร้อนอยู่เสมอๆ สิ่งหนึ่งที่ พ่อท่านเพ็ชร วฑฺฒโน ยึดถือปฏิบัติมาอย่างสม่ำเสมอตราบจนเมื่ออายุมากแล้วจึงได้หยุดไป นั่นคือ การออกธุดงค์ไปตามป่าเขาเพื่อฝึกจิตสมาธิทุกปีในช่วงออกพรรษา แต่ที่ไม่เคยขาดหายเลยคือการทำวัตรสวดมนต์เช้า-เย็น และทุกวันพระ 8 ค่ำ และ 15 ค่ำ พ่อท่านเพ็ชรจะแสดงธรรมเทศนาแก่ญาติโยมที่มาทำบุญที่วัดเสมอ
ทั้งยังได้ชื่อในความเคร่งครัดของพระธรรมวินัยเป็นอย่างมาก พระภิกษุสามเณรในปกครองของท่านหากพบว่าทำผิดวินัยเพียงในเรื่องเล็กน้อยก็จะ เรียกมาตำหนิและตักเตือนโดยทันที จึงทำให้พระภิกษุสามเณรวัดศรีเวียงมีความยำเกรงต่อท่านเป็นอย่างมาก แม้กระทั่งชาวบ้านเกะกะเกเรข้างวัดท่านยังเรียกมาดุว่ากล่าวตักเตือน จนหลายคนเลิกประพฤติกลับตัวกลับใจประพฤติดี
กล่าวสำหรับวัตถุมงคลของพ่อท่านเพ็ชร วัฑฒโณ ที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก นอกเหนือจากเหรียญปั๊มรูปเหมือนแล้ว ตะกรุด และผ้ายันต์ เป็นเครื่องรางของขลังที่ชาวบ้านนิยมมาขอจากท่านเป็นอย่างมาก ด้วยเป็นที่ประจักษ์ถึงพุทธานุภาพเป็นอย่างดีว่า “แมลงวันไม่ได้กินเลือด” เป็นคำกล่าวของชาวบ้านย่านวัดศรีเวียงที่แสดงถึงความคงกระพันชาตรีของเครื่องรางของขลังพ่อท่านเพ็ชร วัฑฒโณ
แต่สิ่งหนึ่งที่ท่านกล่าวไว้สำหรับผู้ที่ได้รับเครื่องรางของขลังจากท่าน คือ ห้ามกระทำตนเป็นอันธพาล หรือคนไม่ดีเด็ดขาด หรือไปสร้างความเดือดร้อนแก่ผู้อื่น โดยเหตุนี้เครื่องรางของขลังของพ่อท่านเพ็ชร วัฑฒโณ ก็ไม่ได้แจกจ่ายกันอย่างทั่วไป หากแต่ท่านเลือกจะมอบให้แก่ผู้ใดด้วย ผู้ที่ได้รับจึงมักหวงแหน แม้ว่าจะตกทอดมาในชั้นลูกหลานแต่ต่างก็ทราบถึงความเป็นมาจึงยากจะเล็ดลอด หลุดมา
น้ำมนต์ของพ่อท่านเพ็ชร วัฑฒโณ ก็ได้ชื่อว่าศักดิ์สิทธิ์ กล่าวว่าผู้ใดถูกคุณไสย หรือผีเข้า รดด้วยน้ำมนต์ของท่านเป็นแก้หายหมดทุกราย
ส่วนของเหรียญปั๊มรูปเหมือนรุ่นแรกของพ่อท่าน เพ็ชร วัฑฒโณ สร้างขึ้นเมื่อปีพ.ศ.2502 เป็นเหรียญปั๊มรูปไข่ มีหูในตัว เนื้อทองฝาบาตรกะไหล่เงิน
ด้านหน้า เป็นรูปเหมือนพ่อท่านเพ็ชร วัฑฒโณ ครึ่งรูปหน้าตรง ห่มจีวรแบบคลุม ด้านล่างรูปเหมือน เป็นอักษรไทยว่า “ท่านเพ็ชรวัดศรีเวียงไชยา”
ด้านหลัง ตรงกลางเป็นยันต์มหาอุด
เหรียญปั๊มรูปเหมือนหลวงพ่อเพ็ชร วัฑฒโณ เป็นที่เลื่องลือในด้านมหาอุด เพราะมีคนถูกมือปืนยิงจนกระเด็นตกจากเก้าอี้ มือปืนยังตามเข้าไปยิงซ้ำอีกจนกระสุนหมดโม่ แต่คมกระสุนหาได้เข้าร่างกายไม่ กระนั้นก็ยังมีคนนำเหรียญปั๊มรูปเหมือนพ่อท่านเพ็ชร วัฑฒโณ ไปทดสอบในด้านมหาอุด โดยนำเหรียญไปวางไว้แล้วยิงด้วยปืน ปรากฏว่าปากกระบอกปืนแตกระเบิดใส่หน้าคนยิงจนเป็นแผลเหวอะมาแล้ว
นอกจากเหรียญปั๊มรูปเหมือนรุ่นแรกแล้ว ยังมีเหรียญปั๊มรูปเหมือนพ่อท่านเพ็ชร วัฑฒโณ อีก 2 รุ่น ที่สร้างขึ้นในช่วงที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ แม้จะมีมูลค่าไม่สูงเท่าเหรียญปั๊มรูปเหมือนรุ่นแรก ที่ติดอันดับต้นๆ ของเหรียญพระเกจิอาจารย์เมืองสุราษฎร์ธานี แต่ชาวบ้านย่านวัดศรีเวียงว่า ประสบการณ์ไม่แตกต่างไปจากเหรียญปั๊มรูปเหมือนรุ่นแรกเลย
พ่อท่านเพ็ชร วัฑฒโณ มรณภาพลงเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ.2511 สิริอายุได้ 91 ปี.
|
