พระพุทธวิถีนายก (หลวงปู่บุญ ขันธโชติ) วัดกลางบางแก้ว นครปฐม
“หลวงปู่บุญ ขันธโชติ” หรือพระพุทธวิถีนายก พระคณาจารย์ชื่อดังของ จ.นครปฐม ที่มีเกียรติคุณระบือไกลไปทั่วลุ่มน้ำท่าจีนจรดมหาชัยและไกลไปถึงสุพรรณบุรี
หลวงปู่บุญ เป็นพระเกจิที่มีความเชี่ยวชาญด้านวิทยาคม อีกทั้งยังเป็นสหธรรมิกที่สนิทสนมกับสมเด็จพระสังฆราช (แพ) วัดสุทัศน์ เจ้าคุณสุนทรวัดกัลยา และยังเป็นศิษย์ร่วมสำนักกันกับหลวงปู่อ๋อย วัดไทร, หลวงปู่รอด วัดนายโรง อีกด้วย
หลวงปู่บุญ เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 3 กรกฎาคม 2391 ในสมัยรัชกาลที่ 3 เป็นบุตรของพ่อเส็งและแม่ลิ้ม มีพี่น้องทั้งหมด 6 คน โดยท่านเป็นบุตรคนโต
เมื่ออายุได้ 13 ปี บิดาได้เสียชีวิต ป้าของท่านจึงนำไปฝากให้เรียนหนังสืออยู่กับพระปลัดทอง ณ วัดกลางบางแก้ว ครั้นอายุ 15 ปี บรรพชาเป็นสามเณร
ล่วงถึงปี พ.ศ.2412 เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน เวลา 13.00 น. ได้อุปสมบท ณ พัทธสีมา วัดกลางบางแก้ว มีพระปลัดปาน วัดตุ๊กตา (พิไทยทาราม) เป็นพระอุปัชฌาย์, พระปลัดทอง วัดกลาง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการทรัพย์ วัดงิ้วราย เป็นพระอนุสาวนาจารย์
การศึกษาเล่าเรียนเริ่มแรกการเรียนด้านคันถธุระ ได้ศึกษากับพระปลัดทอง วัดกลางบางแก้ว ส่วนด้านวิปัสสนากัมมัฏฐานและพุทธาคมต่างๆ นั้นมีการกล่าวถึงหรือบันทึกเอาไว้น้อยมาก แต่อย่างน้อยสุดกับพระปลัดปาน วัดตุ๊กตา ผู้เป็นพระอุปัชฌาย์ ท่านได้ศึกษามาบ้าง โดยเฉพาะด้านวิปัสสนากัมมัฏฐานอันเป็นการฝึกจิต ให้เป็นสมาธิ เพื่อร่ำเรียนพุทธาคมต่างๆ
นอกจากนี้ ท่านได้ศึกษามาจากหลายสำนักทั้งในลักษณะการแลกเปลี่ยนวิชาซึ่งกันและกัน รวมทั้งฝากตัวเป็นศิษย์ โดยเฉพาะในช่วงที่ท่านออกเดินธุดงค์ไปตามสถานที่ต่างๆ เป็นช่วงที่ท่านได้ศึกษาเพิ่มเติมอย่างเต็มรูปแบบ
อีกทั้ง ท่านได้รวบรวมสรรพคัมภีร์โบราณหลายอย่างของสมเด็จพระวันรัต วัดป่าแก้ว แล้วยังมีตำราจากสำนักวัดสะแกที่ได้รับมา อาทิ ตำราการสร้างประคำปราบหงสาตะกรุดโทน พระผงจินดามณี เป็นต้น
จากคัมภีร์โบราณต่างๆ ท่านได้นำมาศึกษาเรียนรู้จนเชี่ยวชาญชำนาญ ตลอดจนนำมาสู่การสร้างวัตถุมงคลในรูปแบบพิมพ์ทรงต่างๆ จนเป็นที่นิยม
ในมงคลวัตถุต่างๆ ของท่าน หากเอ่ยถึง “เบี้ยแก้หลวงปู่บุญ” ต่างเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ทั้งในแวดวงนักนิยมพระเครื่อง ลูกศิษย์ลูกหารวมไปถึงบุคคลทั่วไปที่สนใจและใฝ่รู้เกี่ยวกับพระเครื่อง
เบี้ยแก้เป็นเครื่องรางชนิดหนึ่งที่ขึ้นชื่อมากของหลวงปู่บุญวงการนิยม เล่นหาสะสมด้วยกิตติคุณอันเลื่องลือ จึงเป็นที่หวงแหนของลูกศิษย์ลูกหายิ่งนัก เพราะสร้างขึ้นมาทีละตัวนำเบี้ยมาบรรจุปรอท อุดด้วยชันโรง บรรจุตะกรุดแล้วตีแผ่นตะกั่วหุ้ม ถักด้วยเชือกหรือด้ายหุ้มตัวเบี้ยเสร็จแล้วนำมาลงรักปิดทอง
อำนาจความศักดิ์สิทธิ์ของเบี้ยแก้นั้นเป็นเครื่องรางของขลังที่ใช้ได้ดี ในทุกด้านไม่ว่าจะอยู่ยงคงกระพัน เมตตามหานิยม โชคลาภ แต่หากพูดถึงพุทธคุณที่โดดเด่นของเบี้ยแก้ คือ ป้องกันการกระทำคุณไสยได้ทุกชนิด รวมทั้งเสน่ห์และวิญญาณร้าย ภูตผีปีศาจ
ตำราการสร้างเบี้ยแก้ เป็นหนึ่งในสรรพวิชาของสำนักวัดประดู่ในทรงธรรม อันเป็นสำนักพุทธาคมที่มีชื่อเสียงมาแต่ครั้งยุคกรุงศรีอยุธยา ต่อมา ตำราการสร้างเบี้ยแก้มีการสืบทอดแพร่หลายขยายไปยังสำนักต่างๆ และได้รับการถ่ายทอดมาถึงยุคปัจจุบันของสายสมเด็จพระวันรัตวัดป่าแก้วที่นำ มาเก็บรักษาไว้ที่วัดประดู่ในทรงธรรม และบางอย่างตกทอดมาอยู่กรุงเทพฯ เช่น ตำราการสร้างพระกริ่ง เป็นต้น
เบี้ยแก้ของสำนักวัดกลางบางแก้วเป็นเครื่องรางของขลังที่สร้างชื่อเสียง ให้กับสำนักนี้ควบคู่กันมากับยาวาสนาหรือยาจินดามณี มีการสร้างติดต่อกันมายาวนาน และได้มีการสืบทอดวิชานี้มาจนถึงปัจจุบัน
ลำดับงานปกครองคณะสงฆ์ พ.ศ.2429 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอธิการ เจ้าอาวาสวัดกลางบางแก้ว พ.ศ.2431 เป็นพระกรรมวาจาจารย์
พ.ศ.2442 เป็นเจ้าคณะหมวด (เจ้าคณะอำเภอในปัจจุบัน) พ.ศ.2459 เป็นพระอุปัชฌาย์
ลำดับสมณสักดิ์ พ.ศ.2462 เป็นพระครูพุทธวิถีนายก พร้อมทั้งดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมการคณะสงฆ์ นครปฐม, สมุทรสาคร และสุพรรณบุรี
พ.ศ.2471 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่พระพุทธวิถีนายก
หลวงปู่บุญ ได้ถึงแก่การมรณภาพ เมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2478 สิริอายุ 89 ปี พรรษา 67
|
