
“วัดราชคฤห์วรวิหาร” ตั้งอยู่เลขที่ 434 ถนนเทอดไท แขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี กรุงเทพฯ
เป็นวัดโบราณสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายหรือก่อนสมัยกรุงธนบุรี โดยพวกนายกองมอญที่อพยพเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร และตั้งบ้านเรือนอยู่ในแขวงบางยี่เรือเป็นผู้สร้าง
เมื่อสร้างเสร็จแล้ว มีชื่อเรียกตามสถานที่ตั้งว่า “วัดบางยี่เรือ” บางทีก็เรียกว่า “วัดบางยี่เรือมอญ” หรือ “วัดมอญ” ที่เรียกเช่นนี้ คงสืบเนื่องมาจากเดิมมีพระมอญจำพรรษาอยู่
กรมศิลปากร ได้ขึ้นทะเบียนวัดราชคฤห์เป็นโบราณสถานของชาติ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 94 ตอนที่ 15 ลงวันที่ สิงหาคม พุทธศักราช 2510
การบูรณปฏิสังขรณ์วัดราชคฤห์ ดำเนินการโดยเจ้าอาวาสและบรรดามรรคนายก เริ่มจาก พ.ศ.2447 เจ้าอาวาสและหลวงประมวล ภูมิประเทศ มรรคนายกจัดการซ่อมพาไลพระอุโบสถซึ่งชำรุดมาก การเปลี่ยนพื้นพาไลซึ่งเดิมปูด้วยกระเบื้องหน้าวัว มาใช้กระเบื้องซีเมนต์แทน (ปัจจุบันทำเป็นพื้นหินขัด)

พ.ศ.2488 บูรณะศาลาคู่ริมกำแพงพระอุโบสถ พ.ศ.2449 ซ่อมฐานพระประธานและพื้นในพระอุโบสถ
พ.ศ.2450 ซ่อมฐานพระเจดีย์แและปูพื้นพระอุโบสถ ด้วยกระเบื้องซีเมนต์ ปัจจุบันทำเป็นพื้นหินขัดแล้ว
ถาวรวัตถุของวัดราชคฤห์ มีพระอุโบสถ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ขนาด 7 ห้อง พระเจดีย์กลมทรงลังกา อีก 2 องค์ พระพุทธรูปประธานในพระอุโบสถ พระวิหารใหญ่ พระวิหารน้อย มณฑปพระพุทธบาทจำลอง พระปรางค์ ศาลาการเปรียญ เป็นต้น
บรรยากาศในบริเวณวัดราชคฤห์ ถือว่ามีความสงบร่มรื่นพอสมควร กุฏิสงฆ์ตั้งไว้เป็นหมู่แถวอย่างมีระเบียบ มีความสะอาดตา
สำหรับต้นไม้ใหญ่ที่ปลูกภายในวัด ไม่ค่อยมีให้เห็นมากนัก ทำให้ขาดความร่มรื่นเท่าที่ควร
ด้วยวัดราชคฤห์ เป็นวัดที่มีพื้นที่ไม่กว้างขวางมาก แต่เป็นสถานที่ในเขตชุมชนและมีโรงเรียนวัดราชคฤห์ ทำให้มีผู้คนเดินผ่านเข้าออกเป็นจำนวนมาก จึงมีปัญหาบ้าง ในเรื่องเศษขยะที่ตกลงตามพื้น และในบริเวณวัด ไม่มีการจัดตั้งถังขยะแต่อย่างใดด้วย
นอกจากนี้ บริเวณลานวัด มีพื้นที่กว้างขวาง คนนิยมนำรถมาจอดไว้เป็นจำนวนมาก ทำให้ตามซอกมุมของวัดบางแห่ง มีเศษกระดาษและถุงพลาสติก ตกกองอยู่
แม้จะมีจำนวนไม่มาก แต่ถ้าปล่อยไว้นานวัน คงดูไม่จืด
ที่มา : http://www.khaosod.co.th
|