
“วัดนาคกลาง” เดิมเป็น 2 วัด คือ วัดนาคและวัดกลาง ทั้งสองวัดนี้ตั้งอยู่ติดกัน ต่อมาได้รวมเข้าเป็นวัดเดียวกัน เรียกว่า “วัดนาคกลาง”
วัดแห่งนี้สร้างขึ้นโดยเชื้อพระวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย และเชื้อพระวงศ์ตระกูลนั้นเป็นผู้อุปถัมภ์บำรุงวัด นิมนต์พระสงฆ์และสามเณรจากทิศานุทิศมาอยู่ประจำเพื่อสอนหนังสืออักษรสมัย (หนังสือวัด) และใช้วัดเป็นสถานที่ประกอบการบำเพ็ญกุศลสำหรับตระกูล
แต่ในสมัยรัชกาลที่ 2 วัดนาคกลาง เป็นวัดราษฎร์ ตั้งอยู่แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพฯ
ต่อมาสมัยรัชกาลที่ 3 จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวง และราว พ.ศ.2457 รัชกาลที่ 6 เสด็จมาถวายผ้าพระกฐินโดยทางเรือด้วยพระองค์เอง สมัยท่านเจ้าคุณพระเทพสิทธินายก (เหลียง) เป็นเจ้าอาวาส
พ. ศ.2475 ถึง พ.ศ.2508 ได้ปฏิสังขรณ์ พระอุโบสถ วิหารและศาลาการเปรียญ และสร้างอาคารเรียนพระปริยัติธรรม หอสวดมนต์ ศาลาบำเพ็ญกุศล กุฏิ หอไตร และหอระฆังขึ้นใหม่
พระอุโบสถ สร้างสมัยรัชกาลที่ 2 ตั้งอยู่ระหว่างกึ่งกลางที่ดินของวัด สร้างขนานไปกับแนวคลองมอญ ลักษณะทรงไทย มีความสวยงาม ภาพฝาผนังเคยมีแต่ชำรุดทรุดโทรม ครั้งปฏิสังขรณ์ พ.ศ.2491 ได้ทาสีทับ และภายในปูด้วยกระเบื้องกังใสแบบจีน

พระประธาน ภายในพระอุโบสถขนาดหน้าตัก 3 ศอก 1 คืบ ปั้นด้วยปูนและลงรักปิดทอง
พระวิหาร ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ ขนานกับพระอุโบสถ ส่วนพระปรางค์คู่ อยู่ด้านหน้าพระอุโบสถนอกกำแพงแก้ว ด้านทิศเหนือ และด้านทิศใต้ โครงสร้างก่ออิฐฉาบปูน สูงองค์ละประมาณ 18 เมตร
ศาลาการเปรียญ สร้างอยู่ทางด้านพระอุโบสถห่างประมาณ 60 เมตร ลักษณะแบบเก๋งจีน
บรรยากาศ ภายในวัดนาคกลาง ถึงแม้จะไม่ได้มีพื้นที่กว้างขวาง แต่บริเวณรอบวัดโดยรวม มีต้นไม้ใหญ่ที่ปลูกภายในวัดอยู่หลายต้นด้วยกัน สร้างความร่มรื่นเย็นสบายเป็นอันมาก ภายในวัดเป็นที่ตั้งโรงเรียนวัดนาคกลางอีกด้วย
วัดนาคกลาง ตั้งอยู่ในชุมชนติดกับโรงเรียนทวีธาภิเษก จะมีความคึกคักในตอนเช้า ช่วงที่มีนักเรียนเดินทางมาโรงเรียนวัดนาคกลางและในช่วงเลิกเรียนที่จะมี ร้านค้ามาตั้งวางขายของ แต่พอพ้นช่วงระยะเวลาดังกล่าว วัดนาคกลางก็จะเงียบสงบเช่นเดิม
และถึงจะมีพ่อค้า-แม่ค้ามาวางขายของหน้าโรงเรียนวัดนาคกลางบ้าง แต่ก็ไม่ได้สร้างความสกปรกเสียหายภายในวัดแต่อย่างใด
บริเวณด้านหน้าวัด เป็นที่ตั้งของพระอุโบสถ มีความสวยงามและสะอาดสะอ้าน แสดงให้เห็นถึงการจัดระบบการทำความสะอาดเป็นอย่างดี
แต่ด้วยความที่วัดนาคกลาง ตั้งในชุมชน จึงมีคนนิยมนำรถมาจอดไว้เป็นจำนวนมาก ทำให้ตามซอกมุมของวัดบางแห่ง มีเศษกระดาษและถุงพลาสติกตกกองอยู่ แม้จะมีจำนวนไม่มาก แต่ถ้าปล่อยไว้นานวัน คงดูไม่จืดแน่
|