ในกาลนั้น พระบรมโพธิสัตว์เจ้า บังเกิดเป็นสันตุสิตเทวราช เสวยทิพยสมบัติอยู่ในรัตนวิมานสวรรค์ชั้นดุสิตเทวโลก ครั้งนั้น ท้าวมหาพรหมและเทวราชในสวรรค์ทั้ง 6 ชั้นฟ้า ชวนกันไปเฝ้ากราบทูลอาราธนาพระบรมโพธิสัตว์เจ้า จุติลงไปบังเกิดเป็นมนุษย์ในมนุษยโลก เพื่อจะได้ตรัสรู้เป็นพระสัพพัญญูสัมพุทธเจ้า แสดงธรรมสั่งสอนประชากรให้รู้ธรรมและประพฤติธรรม สมดังที่พระองค์ได้บำเพ็ญบารมีตั้งพระทัยไว้แต่แรก
พระบรมโพธิสัตว์เจ้า ยังมิได้รับอาราธนาของทวยเทพทั้งหลายก่อน ทรงพิจารณาดู ปัญจมหาวิโลกนะ 5 ประการ คือ ความเหมาะสมทั้ง 5 ประการ ที่พระโพธิสัตว์เสด็จจะไปบังเกิดในโลกมนุษย์ เพื่อตรัสรู้เป็นพระบรมสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงพิจารณา คือ :-
1.) กาล เวลานี้สมควรลงไปตรัสรู้ไหม เหล่ามนุยษ์มีสติปัญญาพอไหม ที่จะเข้าใจพระธรรม
2.) ประเทศ ควรจะไปบังเกิดในประเทศอะไรในโลก จึงจะเหมาะสม
3.) ตระกูล ต้องไปบังเกิดในตระกูลอะไร จึงจะเหมาะสม
4.) มารดา พระมารดาเป็นใคร จึงจะเหมาะสม
5.) อายุ เหล่ามนุษย์มีอายุที่เหมาะสมไหม ไม่ยืนยาวมาก หรือ ไม่สั้นจนเกินไป
เห็นว่าอยู่ในสถานที่ควรจะเสด็จจุติลงได้ ด้วยจะสำเร็จดังมโนปณิธานที่ทรงตั้งไว้ จึงได้ทรงรับคำทูลเชิญของมวลเทพนิกร
เมื่อพระบรมโพธิสัตว์เจ้า ส่งเทพเจ้าทั้งหลายกลับคืนนิวาสถานของตน ๆ แล้ว เสด็จแวดล้อมไปด้วยเทพบริวาร ไปสู่นันทวันอุทยาน อันมีในดุสิตเทวโลก เสด็จประภาสรื่นรมณ์อยู่ในทิพย์อุทยานนั้น ครั้นได้เวลาอันสมควรก็เสด็จจุติลงมาปฏิสนธิในครรภ์ของพระนางเจ้ามายาราชเทวี อัครมเหสีของพระเจ้าสุทโธทนะ ณ พระนครกบิลพัสดุ์ ในวันเพ็ญ เดือน 8 ปีระกา ก่อนพุทธศักราช 80 ปี
|
