คนไทยเรามีความคุ้นเคยกับบรรดาเทพทั้งหลายในศาสนาพราหมณ์หรือฮินดูมาช้านาน ถึงแม้ประเทศเราจะเรียกว่าเป็นเมืองพุทธ แต่ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่ายังมีความเชื่อเกี่ยวกับองค์ทวยเทพต่างๆ ด้วยเช่นกัน อิทธิพลของศาสนาพราหมณ์หรือคติฮินดูนั้น สถาปนาในสยามประเทศหรือดินแดนสุวรรณภูมิมาตั้งแต่สมัยขอมเรืองอำนาจต่อมาแม้ว่า “สุวรรณภูมิ” จะเป็นศูนย์รวมของอารยธรรมจากนานาประเทศ แต่ศาสนาที่มีความสำคัญและโดดเด่นที่สุดก็คือ ศาสนาพุทธ
ขณะเดียวกันคติความเชื่อในศาสนาฮินดูก็ยังคงเหนียวแน่นอยู่ในสังคม อันอาจกล่าวได้ว่าทั้งสองศาสนาต่างมีความแตกต่างมีเอกลักษณ์ของตนอย่างชัดเจน บางอย่างไปด้วยกันได้ และบางอย่างดูเหมือนจะขัดแย้งโดยสิ้นเชิง แต่อย่างไรก็ตามก็ยังคงมีความสัมพันธ์ในจิตใจคนและเป็นไปอย่างกลมกลืน
สมัยกรุงศรีอยุธยาลัทธิพราหมณ์ค่อนข้างมีความชัดเจนมาก ไม่ว่าจะเป็นชื่อ ราชธานี (อยุธยา) หรือพระนามของกษัตริย์ที่ขึ้นต้นด้วย สมเด็จพระรามาธิบดี อันเป็นปางหนึ่งใน “รามาวตาร” โดยเฉพาะอย่างยิ่งรัชสมัย สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งมีพระนามแสดงถึงการเป็นองค์อวตารของ พระวิษณุ อย่างชัดเจนมีการจัดพิธีตรียัมปวาย อันเป็นพิธีพราหมณ์ที่อัญเชิญมหาเทพลงมาตรวจสอบความมั่นคงของเมืองที่ แสดงออกโดยการ “โล้ชิงช้า” โดยพราหมณ์ที่เรียกว่า “นาลิวัน”
สมัยรัตนโกสินทร์ เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ทรงสร้างราชธานีขึ้นใหม่ ทรงโปรดให้สร้างเทวสถาน โบสถ์พราหมณ์ ใกล้กับเสาชิงช้าที่จะใช้ในพิธีตรียัมปวาย สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงให้ความสนพระทัยในเรื่องราวโบราณ โดยเฉพาะเรื่องราวทางภารตวิทยา โปรดให้จัดตั้ง “วรรณคดีสโมสร” และทรงพระราชนิพนธ์เรื่องราวที่มาจาก “ภารตะ” หรืออินเดีย เช่น มัทนพาธา ศกุนตลา สาวิตรี พระนลคำหลวง ลิลิตนารายณ์สิบปาง เป็นต้น
นอกจากนี้ ยังทรงโปรดให้ร่ายสรรเสริญองค์พระพิฆเนศในฐานะเทพแห่งความสำเร็จ เทวะแห่งศิลปวิทยา และเทวาแห่งการรจนาคำประพันธ์อีกด้วย
ในบรรดาเทพทั้งหมดทางศาสนาพราหมณ์หรือฮินดู ซึ่งมีทั้งพระศิวะ พระนารายณ์ พระพรหม 3 มหาเทพ หรือเหล่ามหาเทวี อาทิ พระอุมาเทวี พระลักษมี พระสุรัสวดี และองค์เทพที่มีความสำคัญอีกมากมาย ซึ่งต่างเป็นที่เคารพสักการะทั้งสิ้น
แต่ก็ต้องยอมรับว่า “พระพิฆเนศ” จะเป็นมหาเทพที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตมากที่สุด โดยจะเห็นได้จากในพิธี กรรมต่างๆ มักอัญเชิญพระพิฆเนศเข้าเป็นส่วนสำคัญในพิธี ที่จะต้องสักการะก่อนที่จะเริ่มกระทำพิธีกรรมต่างๆ จึงจะสำเร็จลุล่วง แม้กระทั่งหน่วยงานราชการต่างๆ ยังอัญเชิญพระพิฆเนศเป็นตราประจำกรมกองมากมาย อาทิ กรมศิลปากร ฯลฯ แม้แต่ในอินเดียก็มีความเชื่อในเรื่องเกี่ยวกับพระพิฆเนศสืบทอดมาแต่โบราณ ไม่ว่าจะเป็นลัทธิที่ใด นับถือเทพเจ้าองค์ใดเป็นใหญ่ก็ตาม ต่างให้ความสำคัญต่อองค์พระพิฆเนศทั้งสิ้น ใน “ไศวนิกาย” ที่บูชา “พระศิวะ” ยังทรงสรรเสริญพระพิฆเนศว่า “ไม่ว่าจะกระทำการสิ่งใด หรือทำพิธีบูชาใด ให้บูชาพระพิฆเนศก่อนกระทำการทั้งปวง” “ผู้ใดต้องการพ้นจากความขัดข้องและอุปสรรคทั้งปวง ให้บูชาพระพิฆเนศ” “ผู้ใดต้องการความสำเร็จ ให้บูชาพระพิฆเนศ”
คติความเชื่อในองค์พระพิฆเนศยังคงสืบต่อเนื่องมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน จะเห็นได้ว่า “วัตถุมงคลพระพิฆเนศ” ยังคงเป็นที่นิยมจัดสร้างและนิยมสะสมกันอยู่ไม่เสื่อมคลาย ด้วยความเชื่อที่ว่าพระพิฆเนศเป็นเทพแห่งปราชญ์ และความรอบรู้ต่างๆ เป็นเทพแห่งอุปสรรค ความขัดข้อง และศิลปะ
หากผู้ใดต้องการประสบความสำเร็จ ต้องบูชาขอพรต่อองค์พระพิฆเนศก่อน จึงจะเกิดความสวัสดิพิพัฒน์มงคลครับผม
ที่มา : http://www.khaosod.co.th
|
